Hiszpańskie przyprawy od szafranu z La Manchy po pimentón de la Vera - Smaki, zastosowanie i zakupy w Polsce

Data:

Darmowe Przewodniki po Hiszpanii

Jedna szczypta rdzawego proszku i zwykła fasolka zaczyna pachnieć jak ognisko z dębowego drewna. Tak działa hiszpańska papryka wędzona, a szafran potrafi zrobić z garści ryżu złotą paellę.

Hiszpańskie przyprawy to krótka, ale bardzo konkretna lista. Kuchnia Półwyspu Iberyjskiego nie potrzebuje dziesiątek słoiczków. Wystarczy dobra oliwa, czosnek, kilka ziół i dwie gwiazdy: szafran oraz papryka pimentón. W tym artykule wyjaśniam, czym jest Azafrán de La Mancha, czym różnią się pimentón dulce, agridulce i picante, skąd pochodzi papryka z Murcji i jak rozpoznać podrobiony szafran. Pokażę też, do jakich potraw dodawać każdą z nich, a na końcu znajdziesz przyprawy i akcesoria, które kupisz w Polsce. Jeśli lubisz gotować po hiszpańsku, zajrzyj też do przewodnika po hiszpańskiej oliwie z oliwek, bo bez niej żadna przyprawa nie rozwinie pełnego smaku.

Z jakich przypraw słynie Hiszpania?

Hiszpańska kuchnia stawia na prostotę i produkt. Przyprawy kuchni hiszpańskiej nie przykrywają smaku mięsa, ryb czy warzyw, tylko podkreślają smak potraw. Każdy region ma swoje ulubione składniki, ale podstawowy zestaw jest zaskakująco podobny w całym kraju, od Galicji po Andaluzję. Najważniejsze z nich to:

  • Pimentón - mielona papryka, słodka, słodko-ostra albo ostra, często wędzona. To najbardziej znana przyprawa hiszpańska, bez której nie ma chorizo ani ośmiornicy po galicyjsku.
  • Szafran (azafrán) - nitki z kwiatów krokusa, które dają paelli złoty kolor i niepowtarzalny smak.
  • Czosnek (ajo) - podstawa sosów, marynat, zup i niemal każdego sofrito.
  • Ñora - mała, okrągła suszona papryka z Murcji i Walencji, dodawana do bulionu i sosu romesco.
  • Ostra papryczka guindilla - drobne chili do krewetek z czosnkiem i oliwą.
  • Zioła - oregano, tymianek, rozmaryn, liść laurowy i pietruszka, rzadziej majeranek.
  • Kmin rzymski (comino) - mocna przyprawa z czasów Al-Andalus, typowa dla Andaluzji, marynat i potraw z mięsa.
  • Sól morska - z salin w Murcji, Andaluzji czy na Ibizie, często w płatkach.

Po hiszpańsku przyprawy to especias, zioła to hierbas, a mieszanka przypraw to mezcla de especias. Te słowa przydadzą Ci się na targu i w sklepie w Hiszpanii.

Oliwa z oliwek - najlepszy przyjaciel przypraw

W kuchni hiszpańskiej przyprawy rzadko trafiają do garnka same. Prawie zawsze najpierw spotykają się z oliwą. Aromat papryki, czosnku i ziół rozpuszcza się w tłuszczu, dlatego smak gotowego dania w dużej mierze zależy od jakości oliwy z oliwek. Na rozgrzanej oliwie z oliwek podsmaża się czosnek i cebulę do sofrito, czyli bazy wielu hiszpańskich dań, od paelli po gulasze warzywne i sosy do mięsa.

Do potraw na zimno, sałatek i grzanek wybieraj oliwę z oliwek extra virgin. Szczypta pimentón i odrobina soli morskiej wymieszane z dobrą oliwą z oliwek tworzą prosty dip do pieczywa, który podaje się w wielu barach. Na tej samej zasadzie powstaje ajada z Galicji: czosnek i papryka podgrzane w oliwie, którą polewa się ryby i ziemniaki. Jedna łyżka oliwy z oliwek extra virgin wystarczy, żeby papryka oddała cały kolor. Jeśli więc kupujesz przyprawy do Twojej kuchni, pomyśl też o butelce dobrej oliwy z oliwek. Wybór oliwy z oliwek ma znaczenie także przy smażeniu, bo tańsze oliwy szybciej się przypalają razem z papryką.

Szafran z La Manchy - czerwone złoto Kastylii

Szafran to wysuszone znamiona słupka krokusa uprawnego (Crocus sativus). Każdy fioletowy kwiat ma tylko trzy czerwone nitki, które trzeba wyskubać ręcznie. Na jeden gram przyprawy potrzeba około 150-200 kwiatów, dlatego szafran od wieków jest najdroższą przyprawą świata, a w Hiszpanii to obok papryki najważniejsza przyprawa hiszpańska. Do Hiszpanii przywieźli go Arabowie, a nazwa azafrán pochodzi od arabskiego słowa za’farān.

Najbardziej ceniony hiszpański szafran pochodzi z Kastylii-La Manchy. Chroniona nazwa pochodzenia Azafrán de La Mancha obejmuje uprawy na równinach La Manchy w prowincjach Toledo, Ciudad Real, Cuenca i Albacete. Kwiaty zbiera się jesienią, o świcie, zanim się otworzą, a potem nitki praży się delikatnie nad żarem lub w piecyku przez 20-45 minut. Ta prowadzona tradycyjną metodą obróbka sprawia, że szafran z La Manchy wyróżnia się intensywnym aromatem i ma charakterystyczny smak, gorzkawy i lekko słodki zarazem.

Według zasad DOP szafran z La Manchy sprzedaje się wyłącznie w nitkach, nigdy w proszku. Każde opakowanie ma numerowaną etykietę lub plombę rady regulacyjnej z kodem, w którym zakodowany jest rok zbioru. Produkcja jest niewielka, a kilogram szafranu z certyfikatem kosztuje u producentów nawet kilkanaście tysięcy euro. Najwyższa jakość ma swoją cenę, ale do paelli dla czterech osób wystarczy kilkanaście nitek.

CIEKAWOSTKA: Pod koniec października miasteczko Consuegra, słynne z białych wiatraków, świętuje Fiesta de la Rosa del Azafrán. Mieszkańcy pokazują wtedy, jak zbiera się kwiaty i wyskubuje nitki, a w programie są konkursy szybkości w obieraniu szafranu i degustacje dań z jego dodatkiem.

Wiatraki i zamek w Consuegrze, gdzie pod koniec października odbywa się święto szafranu
Wiatraki i zamek w Consuegrze, gdzie pod koniec października odbywa się święto szafranu

Jak używać szafranu w kuchni?

Szafranu nie wrzuca się na rozgrzany tłuszcz. Nitki namocz przez 10-20 minut w odrobinie ciepłej wody lub bulionu, a potem wlej je razem z płynem do garnka w trakcie gotowania. Możesz też lekko podprażyć nitki na suchej patelni i rozetrzeć je w moździerzu. Jego aromat najlepiej czuć w daniach z ryżu, takich jak paella, w bulionach rybnych, zupach z owoców morza, gulaszu z ciecierzycy i w deserach z mlekiem. W Hiszpanii szafran dodaje się też do pisto, potrawki z kurczaka (pepitoria) i do niektórych gatunków sera.

Szafran nadaje paelli z owocami morza złoty kolor i charakterystyczny aromat
Szafran nadaje paelli z owocami morza złoty kolor i charakterystyczny aromat

Jak rozpoznać podrobiony szafran?

Wysoka cena sprawia, że szafran jest jedną z najczęściej fałszowanych przypraw. W sklepach i na bazarach w Hiszpanii, Maroku czy Turcji, a także w internecie trafisz na produkty, które z szafranem mają wspólną tylko nazwę. Oto, na co uważać:

  • Krokosz barwierski. Płatki tej rośliny (nazywane „szafranem meksykańskim” albo „dzikim szafranem”) wyglądają jak pomarańczowe nitki i kosztują grosze. Jeśli na opakowaniu widzisz słowo „krokosz” albo „kwiat szafranu”, to nie jest prawdziwy szafran.
  • Szafran w proszku. Proszek łatwo zmieszać z kurkumą, papryką czy barwnikiem. Kupuj nitki, wtedy widzisz, za co płacisz.
  • Cena. Prawdziwy szafran kosztuje zwykle kilkadziesiąt złotych za gram, a często więcej. Duża paczka za kilka złotych to sygnał ostrzegawczy.
  • Wygląd nitek. Dobra nitka jest ciemnoczerwona, rozszerza się na końcu w małą trąbkę, a żółtej części jest mało. Dużo żółtych lub białych fragmentów oznacza słabszą jakość.
  • Test wody. Wrzuć kilka nitek do ciepłej wody. Prawdziwy szafran barwi ją powoli na złotożółto, a nitki pozostają czerwone. Podróbka zwykle od razu puszcza kolor albo całkowicie się odbarwia.

W Hiszpanii do paelli często używa się też „colorante alimentario”, czyli żółtego barwnika spożywczego. Nadaje ryżowi kolor, ale nie ma smaku ani aromatu szafranu. Jeśli kupujesz gotowe mieszanki do paelli, przeczytaj skład, bo w wielu z nich szafranu jest mniej niż barwnika.

Pimentón de la Vera - wędzona papryka z Estremadury

Pimentón de la Vera to hiszpańska papryka wędzona z doliny La Vera w prowincji Cáceres, w Estremadurze. Siedzibą rady regulacyjnej jest miasteczko Jaraíz de la Vera, a od 2007 roku nazwa jest wpisana do unijnego rejestru chronionych nazw pochodzenia. Paprykę przywiózł z Ameryki Krzysztof Kolumb, który w 1493 roku ofiarował ją Królom Katolickim w klasztorze w Guadalupe. Mnisi hieronimici rozpowszechnili jej uprawę w klasztorach swojego zakonu, a w XVI wieku trafiła do klasztoru Yuste w dolinie La Vera. W tej samej prowincji leży też Park Narodowy Monfragüe.

To, co wyróżnia pimentón z La Very, to sposób suszenia. Jesienią owoce papryki układa się w suszarniach nad ogniem z drewna dębu ostrolistnego i dębu. Suszenie trwa około 10-15 dni, a wilgotność owoców spada z 80% do mniej niż 15%. Potem paprykę miele się powoli w kamiennych młynach. Efekt to głęboki, dymny aromat, intensywny czerwony kolor i niepowtarzalny smak, którego nie da zwykła mielona papryka. Ta przyprawa hiszpańska z intensywnym aromatem dymu zmienia nawet proste dania z ziemniaków czy jajek. Paprykę uprawia się tu z odmian ocales, jaranda, jariza, jeromín i bola.

Pimentón dulce, agridulce i picante

Papryka pimentón z La Very występuje w trzech odmianach smakowych. Nazwy na puszkach są zawsze po hiszpańsku:

  • Pimentón dulce - słodka papryka wędzona, najbardziej uniwersalna. Ma słodki smak i dymny aromat bez ostrości. Od niej warto zacząć.
  • Pimentón agridulce - słodko-ostra, z lekką goryczką i delikatnym pieczeniem. Hiszpanie lubią ją do chorizo, gulaszu i potraw z fasoli.
  • Pimentón picante - papryka ostra, wyraźnie pikantna, ale nadal z wędzonym tłem. Ma wyrazisty smak i sprawdza się w sosie brava, marynatach i daniach mięsnych.

Oryginalny pimentón de la Vera sprzedaje się zwykle w małych metalowych puszkach z oznaczeniem DOP i numerowaną etykietą rady regulacyjnej. Najbardziej znane marki z La Very to m.in. La Dalia, La Chinata i El Ángel. Papryka wędzona bez oznaczenia DOP może być smaczna, ale nie musi pochodzić z Hiszpanii ani być wędzona tradycyjną metodą.

Hiszpańskie kiełbasy zawdzięczają intensywny kolor i smak papryce pimentón
Hiszpańskie kiełbasy zawdzięczają intensywny kolor i smak papryce pimentón

Pimentón de Murcia i ñora - słodka hiszpańska papryka bez dymu

Druga hiszpańska chroniona nazwa pochodzenia dla papryki to Pimentón de Murcia z regionu Murcji. Powstaje głównie z odmiany bola, małej, okrągłej papryki, którą w Murcji nazywa się ñora. Owoce uprawia się m.in. na Campo de Cartagena i w dolinie Guadalentín, a suszy na słońcu lub gorącym powietrzem, bez wędzenia. Ma słodki smak, owocowy zapach i bardzo intensywny kolor. Jest mniej charakterystyczna niż pimentón z La Very, ale lepiej sprawdza się tam, gdzie dym byłby za mocny, np. w potrawach z ryb i owoców morza.

Cała suszona ñora to osobna przyprawa. W regionach nadmorskich Murcji i Walencji smaży się ją krótko na odrobinie oliwy z oliwek i dodaje do bulionu do dań z ryżu, a w Katalonii jest kluczowym składnikiem sosu romesco z migdałami i czosnkiem. Ñory próżno szukać w polskich sklepach. Zastąpisz ją łyżeczką słodkiej papryki z Murcji albo pimentón dulce.

Inne przyprawy kuchni hiszpańskiej

Ostra papryczka guindilla i pieprz cayenne

Guindilla to małe, wąskie chili, które Hiszpanie wrzucają na oliwę z czosnkiem do gambas al ajillo, czyli krewetek w czosnku, oraz do zup rybnych i potraw z owoców morza. W Kraju Basków słynne są marynowane guindillas z Ibarry, długie, zielone i łagodne, podawane jako małe przekąski do wina. W Polsce guindillę zastąpi suszone chili albo pieprz cayenne, który daje podobną, czystą ostrość.

Czosnek, oregano, tymianek i rozmaryn

Czosnek to fundament kuchni hiszpańskiej: sopa de ajo, sos allioli, krewetki w czosnku, pieczone ziemniaki. Oregano dodaje się do marynat, sosów pomidorowych i zapiekanek warzywnych, tymianek i rozmaryn do pieczonej jagnięciny, królika i wieprzowiny, a liść laurowy do potraw jednogarnkowych, gulaszy z warzyw strączkowych i do escabeche, czyli marynaty z octu i oliwy. Zioła w Hiszpanii rosną dziko na wzgórzach, więc w wiejskiej kuchni lądują w garnku całymi gałązkami, razem z mięsem i kawałkami warzyw.

Kmin rzymski, gałka muszkatołowa i cynamon

Kmin rzymski to dziedzictwo kuchni arabskiej. Bez niego nie ma pinchos morunos, czyli szaszłyków z wieprzowiny w przyprawach, ani andaluzyjskich gulaszy z ciecierzycy i szpinaku. Gałka muszkatołowa pojawia się w beszamelu do krokietów i kanelonów, a cynamon głównie w deserach, od arroz con leche po torrijas.

Sól morska

Hiszpańska sól morska pochodzi z salin m.in. na Ibizie, w Torrevieja, w delcie Ebro i w Zatoce Kadyksu. Sól w płatkach (escamas de sal) dodaje się do gotowych potraw: grillowanego mięsa, pomidorów, ryb, a nawet czekolady z oliwą.

W czym używać hiszpańskiej papryki i szafranu?

Pimentón i szafran to dwie przyprawy, które najmocniej zmieniają smak hiszpańskich potraw. Obie łatwo łączyć z innymi składnikami, a odrobina wystarczy do całego garnka. Oto klasyczne połączenia, od których warto zacząć poznawanie dań hiszpańskich:

  • Paella i dania z ryżu - szafran plus łyżeczka pimentón dulce do sofrito. To baza większości dań z ryżu w Walencji. Wypróbuj klasyczną paellę hiszpańską albo paellę z warzywami.
  • Chorizo i wędliny - to właśnie pimentón nadaje kiełbasie kolor i smak. Więcej o niej przeczytasz w tekście o kiełbasie chorizo.
  • Pulpo a la gallega - ośmiornica z ziemniakami, oliwą, solą morską i papryką słodką lub ostrą, symbol Galicji.
  • Patatas bravas - smażone ziemniaki z ostrym sosem na bazie pimentón picante, jedna z najpopularniejszych pozycji w barach z tapas.
  • Potrawy jednogarnkowe - fabada, cocido, gulasze z fasoli i soczewicy z chorizo, a także dania warzywne, takie jak pisto z papryki, cukinii i pomidorów.
  • Marynaty do mięsa - adobo z papryki, czosnku, oregano, octu i oliwy do schabu, kurczaka i ryb.
  • Zupy - sopa de ajo, salmorejo z odrobiną papryki, zupy rybne z szafranem.

Pimentón bardzo łatwo przypalić, a wtedy robi się gorzki. Dodawaj go do potraw na koniec smażenia, na lekko schłodzony tłuszcz, albo zdejmij garnek z ognia na kilka sekund, wsyp paprykę i od razu dolej płyn. Tak robi się to w hiszpańskich domach od pokoleń.

Przy łączeniu różnych składników trzymaj się prostej zasady: do potraw z ryb, owoców morza i dań warzywnych wybieraj pimentón dulce i szafran, do mięsa, chorizo i fasoli agridulce lub picante, a zioła dodawaj do potraw długo duszonych. Do szybkiego gotowania, np. smażonych krewetek, wystarczy czosnek, guindilla i natka pietruszki. Takie składniki zawsze warto mieć w szafce, jeśli często gotujesz potrawy z kuchni hiszpańskiej.

Gdzie kupić hiszpańskie przyprawy w Polsce?

Puszki z pimentón de la Vera DOP i szafran z La Manchy znajdziesz głównie w delikatesach z produktami z Hiszpanii i w sklepach internetowych specjalizujących się w kuchni śródziemnomorskiej. W porównywarkach cen łatwiej trafić na paprykę wędzoną i szafran w nitkach od polskich i europejskich firm. Poniżej przyprawy, które kupisz w polskich sklepach. Przy każdej sprawdź na opakowaniu kraj pochodzenia i składniki.

Szafran w nitkach

Dobry wybór na początek to ekologiczny szafran w nitkach Dary Natury 0,5 g, oferowany w kilku sklepach. Podobna gramatura to organiczny szafran w nitkach Sonnentor 0,5 g od austriackiej firmy znanej z herbat i ziół. Jeśli chcesz porównać, sprawdź też szafran nitki Bio 0,5 g. Pół grama to zapas na kilka paelli, a cena takiego opakowania mieści się zwykle w przedziale kilkudziesięciu złotych. To realny poziom dla prawdziwego szafranu, w odróżnieniu od dużych paczek za kilka złotych.

Papryka wędzona słodka i ostra

Do codziennego gotowania wystarczy słodka papryka wędzona Dary Natury Eko 50 g albo ekologiczna słodka papryka wędzona Mill & Mortar 50 g. Jeśli lubisz ostrzej, wybierz paprykę wędzoną pikantną Chili Trade 100 g lub wędzoną paprykę ostrą Brat 100 g. Gdy używasz papryki często, opłaci się większe opakowanie, np. hiszpańska papryka wędzona słodka 1 kg Swojska Piwniczka albo jej ostra wersja w opakowaniu 1 kg. Pamiętaj, że to papryka wędzona w stylu hiszpańskim, a nie pimentón z certyfikatem DOP.

Na Ceneo znajdziesz też produkty marki La Chinata, jednego z najbardziej znanych producentów pimentón de la Vera, np. pastę z papryki i bakłażanów z Estremadury La Chinata, która świetnie sprawdzi się na grzankach jako jedna z prostych tapas.

Mieszanki i zioła

Gotowe mieszanki ułatwiają życie, jeśli paellę robisz rzadko, ale przed zakupem zawsze sprawdź składniki na etykiecie. Przyprawa do paelli Rafex 50 g łączy paprykę, czosnek i zioła, ale prawdziwego szafranu w takich mieszankach zwykle nie ma, więc dodaj kilka nitek od siebie. Do marynat i pinchos morunos przyda się kmin rzymski mielony Big Nature 100 g, a do sosów pomidorowych i adobo oregano suszone Big Nature 50 g. Zamiast guindilli kup całe suszone papryczki chili Cock lub organiczny pieprz cayenne Mill & Mortar. Do gulaszy i escabeche przyda się liść laurowy 100 g.

Moździerz i patelnia do paelli

W hiszpańskiej kuchni moździerz (almirez) służy do rozcierania czosnku, szafranu, pietruszki i migdałów na picadę oraz do domowego allioli. Ciężki moździerz marmurowy Cilio Neptun 13 cm albo granitowy moździerz Jade Temple 15,5 cm posłuży latami. Jeśli chcesz zrobić prawdziwą paellę, przyda się też płaska patelnia do paelli De Buyer Lyon 28 cm, wystarczająca dla dwóch-trzech osób.

Jak przechowywać pimentón i szafran?

Obie przyprawy nie lubią światła, wilgoci i ciepła, które niszczą ich aromat i barwę. To samo dotyczy innych składników z hiszpańskiej spiżarni, łącznie z ziołami, które najlepiej kupować w małych opakowaniach. Pimentón trzymaj w szczelnej, metalowej puszce lub ciemnym słoiku, z dala od kuchenki. Po otwarciu najlepiej zużyć go w ciągu kilku miesięcy, bo z czasem traci kolor i dymny aromat. Jeśli papryka zbrązowiała i pachnie kurzem, czas kupić nową.

Szafran w nitkach jest trwalszy niż niejedna przyprawa hiszpańska w Twojej szafce. W szczelnym, ciemnym pojemniku zachowuje aromat nawet przez dwa-trzy lata, choć najintensywniejszy jest w pierwszym roku po zbiorze. Nie przechowuj go w lodówce, bo wilgoć mu szkodzi.

Hiszpańskie przyprawy jako pamiątka

Puszka pimentón de la Vera i szafran z La Manchy to jedne z najlepszych pamiątek kulinarnych z Hiszpanii, a każda taka przyprawa hiszpańska przypomni Ci smak wakacji przy pierwszym gotowaniu w domu. Są lekkie, nie tłuką się i nie zajmują miejsca w bagażu. Kupisz je w supermarketach, na targach takich jak La Boqueria w Barcelonie i w sklepach z produktami regionalnymi. Więcej pomysłów znajdziesz w artykułach o pamiątkach z Hiszpanii i prezentach dla miłośnika Hiszpanii. Do paelli i papryki dobierz kawałek sera manchego, a kulinarną podróż po Półwyspie dokończysz z hiszpańską książką kucharską.

Na targach, takich jak La Boqueria w Barcelonie, kupisz paprykę, przyprawy i świeże warzywa
Na targach, takich jak La Boqueria w Barcelonie, kupisz paprykę, przyprawy i świeże warzywa

Najczęstsze pytania o hiszpańskie przyprawy

Czym różni się pimentón od zwykłej papryki słodkiej?

Pimentón to hiszpańska mielona papryka, a pimentón de la Vera jest dodatkowo suszony nad dymem z drewna dębowego. Dzięki temu ma dymny aromat, którego nie ma węgierska czy polska papryka słodka. Pimentón de Murcia nie jest wędzony i smakuje bardziej owocowo.

Jakie przyprawy są potrzebne do paelli?

Do klasycznej paelli walenckiej potrzebne są proste składniki: szafran, pimentón dulce, sól, czosnek i gałązka rozmarynu, a do tego oliwa, ryż, mięso z kurczaka i królika oraz zielona fasolka. Nie przesadzaj z liczbą przypraw, bo w paelli liczy się smak ryżu, warzyw i mięsa. W wersji z owocami morza zamiast mięsa i fasolki używa się krewetek, małży i bulionu rybnego, a składniki przyprawowe zostają te same.

Czym zastąpić szafran w paelli?

Smaku szafranu nie da się w pełni zastąpić. Dla koloru możesz użyć szczypty kurkumy albo, jak wielu Hiszpanów, żółtego barwnika spożywczego, ale paella będzie smakować inaczej. Lepiej kupić małe opakowanie prawdziwego szafranu w nitkach, bo do jednego dania wystarczy kilkanaście nitek.

Jak sprawdzić, czy szafran jest prawdziwy?

Wrzuć kilka nitek do ciepłej wody. Prawdziwy szafran powoli barwi wodę na złotożółto, a nitki zostają czerwone. Unikaj szafranu w proszku, bardzo tanich dużych opakowań i produktów z krokoszem barwierskim w składzie.

Która papryka pimentón jest najlepsza do chorizo?

Do domowego chorizo Hiszpanie używają mieszanki pimentón dulce i picante albo samej odmiany agridulce. Proporcje zależą od tego, jak ostrą kiełbasę lubisz. Ta sama mieszanka sprawdzi się w marynatach do wieprzowiny i w innych daniach mięsnych.

Jakie są nazwy przypraw po hiszpańsku?

Najważniejsze to: pimentón (papryka mielona), azafrán (szafran), ajo (czosnek), comino (kmin rzymski), orégano, tomillo (tymianek), romero (rozmaryn), laurel (liść laurowy), perejil (pietruszka), canela (cynamon), nuez moscada (gałka muszkatołowa) i sal marina (sól morska).

Odkryj Hiszpanię - region po regionie

Hiszpania to 17 wspólnot autonomicznych, dwa archipelagi i kilka tysięcy kilometrów wybrzeża. Każdy region Hiszpanii ma własną kuchnię, święta i krajobrazy, więc wybierz kierunek i sprawdź, co warto zobaczyć.

Zobacz także: Hiszpańskie święta i tradycje, Kuchnia hiszpańska, Pogoda w Hiszpanii, Hiszpania zimą, Wyspy Kanaryjskie zimą, Wynajem samochodu w Hiszpanii, E-booki Hispanico.pl.

PROMOCJETańsze hotele i bilety na ten wyjazdZobacz →

Udostępnij:

Jessica Alvaro
Jessica Alvaro
Podróże były mi bliskie od zawsze. Pasja. Hobby. Można to różnie nazywać. Dla mnie to powietrze, bez którego nie mogę oddychać. Słońce, bez którego zapominam, co to uśmiech. I życie. Najlepsze z możliwych!

Ostatnio dodane

Na czasie

Elche - Miasto palmowych gajów na wybrzeżu Costa Blanca

Nie jest to miasto oblegane przez turystów, ale jeśli jego nazwa z czymś Ci się kojarzy, to zapewne...

Kordoba, miasto trzech kultur - 15 atrakcji od Mezquity po kwieciste patia

Przyjedź w maju, gdy mieszkańcy otwierają dla obcych swoje ukwiecone podwórka. Albo w listopadzie, gdy na starówce zostajesz...

Andaluzja - Co zobaczyć? 20 atrakcji i najpiękniejszych miejsc na południu Hiszpanii

Legenda mówi, że ostatni sułtan Granady, opuszczając swoje królestwo, obejrzał się jeszcze raz na Alhambrę i zapłakał. Gdy...

Boże Narodzenie w Hiszpanii - Tradycje, Wigilia i czym święta różnią się od polskich

Kolacja o 22:00, prezenty dopiero w styczniu i dwanaście winogron połykanych w rytm zegara. Jeśli myślisz, że w...